Τα κεφάλια μέσα

Διακοπές τέλος. Θάλασσα τέλος. Ήλιος τέλος. Ξενύχτια ... τέλος?

Κάθε εργαζόμενος στον πάγκο του, με το κουπί του.

Και η γαλέρα (όπως έλεγε η Πάστα Φλώρα) τραβάει το δρόμο της.

Μαρία

Χρόνια πολλά στις φίλες μου Μαρίες. Δε θα τις ονομάσω μια μια αλλά είναι κάμποσες.

Μπορεί το όνομα να είναι κοινό αλλά κάθε μία έχει τη δική της φωτεινή προσωπικότητα. Είναι δραστήριες, ταλαντούχες, δυναμικές, έξυπνες και πολλά ακόμη που δεν έχω την ευκαιρία να αναφέρω.

Βουτιά από ψηλά

Ό,τι φτιάχνω, κι ό,τι χάλασα,
Βουτιά από ψηλά
σε μολυβένια θάλασσα.

(Ενδελέχεια)

Είμαστε πάνω στο ποδήλατο. Αν σταματήσουμε να κάνουμε πεντάλ, θα σαβουρντιστούμε.

Το στομάχι ανακατεύεται. Το κεφάλι μου σπινιάρει.

Ο φόβος με γεμίζει αδρεναλίνη. Κινούμαι διαρκώς.

Αν δεν αποκτήσω τώρα έλκος, δεν θα αποκτήσω ποτέ.

1974

Χρόνια μας πολλά!

Γιορτάζουμε 34 έτη από την αποκατάσταση της Ελληνικής δημοκρατίας.

Σήμερα πρέπει να σκεφτούμε τι είδους δημοκρατία έχουμε και πού θέλουμε να πάει. Αν είμαστε ευχαριστημένη από το δρόμο που έχουμε πάρει και τι ποσοστό ευθύνης μας αναλογεί.

Δυστυχώς, αυτό που θα κάνουμε, είναι σχόλια για το φόρεμα της Νατάσας ή των υπολοίπων καλεσμένων του Προέδρου.

Ιουλιάτικα

Θέλω να γράψω. Βλέπω πράγματα κάθε μέρα και λέω "Αυτό κι αν είναι blog-post!". Και μετά τα ξεχνάω. Η καθημερινότητα τρέχει.

Χρειάζομαι διακοπές. Να μείνω σπίτι 2 μέρες τουλάχιστον. Ακόμα καλύτερα, να πάω σε κάποιο ξενοδοχείο, που θα καθαρίζει και θα με φροντίζει άλλος.

Όχημα

Από αύριο κυκλοφορώ και σε δίτροχη έκδοση.
:)

Φυλαχτείτε!

Χρόνια Πολλά

Σήμερα γιορτάζει η Όλγα.

Επειδή είναι "σπάνιο" όνομα, σας το θυμίζω. :)

Χρόνια Πολλά Ολγάκι!

Γκρίνια

Ο λόγος για τον οποίο απευθύνομαι σε έναν "επαγγελματία" για να ασχοληθεί με τα οικονομικά μου, είναι επειδή δεν θέλω να απασχοληθώ εγώ η ίδια.

Αν ήθελα, είμαι εγγράμματη και ικανή για να το κάνω. Μπορεί να μου έπαιρνε μερικές ώρες παραπάνω, αλλά θα τον έβρισκα τον τρόπο.

Όταν λοιπόν πάω σε κάποιον και του ζητώ να φέρει εις πέρας μια δουλειά, και τονίζω ότι "Θέλω να τα προ-ετοιμάσετε όλα μόνοι σας και να με φωνάξετε μόνο για να υπογράψω!" προφανώς εννοείται ότι ΔΕΝ έχω χρόνο και ΔΕΝ μπορώ να περάσω μερικές ώρες συλλέγοντας χαρτιά.

Αλλά ακόμη κι αν δε γινόταν αλλιώς, περίμενα να με ενημερώσουν εκ των προτέρων. Να μου πουν ότι πρέπει να αφιερώσω ένα πρωί για να πάω στο ΙΚΑ και να ζητήσω την ΤΑΔΕ βεβαίωση.

Δεν ξέρω αν είμαι εξαιρετικά παράξενη ή απαιτητική. Δεν ξέρω όμως για ποιο λόγο υπάρχουν οι επαγγελματίες αν δεν είναι ικανοί να φέρουν εις πέρας κάτι τέτοιο. Ή να με ενημερώσουν για το τι πρέπει να κάνω.

Αντί να συμβεί κάτι τέτοιο, πρώτα με στήσανε να περιμένω αρκετή ώρα και μετά εμφανίστηκε ένας υπάλληλος του γραφείου που με τραβούσε από όροφο σε όροφο και ρωτούσε τους υπαλλήλους τι πρέπει να προσκομίσω!

Δηλαδή, ο "επαγγελματίας" μάθαινε την ίδια στιγμή με μένα, τη δουλειά του. Μουγγή δεν είμαι, κουφή δεν είμαι, αναλφάβητη δεν είμαι, ούτε κινητικά προβλήματα έχω. Εννοώ ότι μπορούσα να κάνω ΑΚΡΙΒΩΣ την ίδια "δουλειά" και μόνη μου. Χωρίς να σέρνω τον "ειδικό" μαζί μου.

Ελπίζω να μη διανοηθούν να μου το χρεώσουν αυτό ως "υπηρεσία" γιατί θα γελάσει κάθε πικραμένος.

Νέα Διακυβέρνηση

Ο εξάδερφος του Βούδα, που κατέχει τη θέση του Υπουργού μόνο εξαιτίας της συγγενικής του σχέσης με τον θείο, δεν διαθέτει τη στοιχειώδη ευθιξία που απαιτείται ώστε να παραιτηθεί από την καρεκλίτσα του!

Όχι μόνο αυτό, αλλά εκθέτει και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον οποίο σχεδόν αναγκάζει να τον φορτωθεί (στο ταξίδι στην Αυστρία).

Εντυπωσιακό το Νέο Ήθος της πολιτικής!

Φλασάκι

Έχω αγοράσει τρια φλασάκια, κυρίως για να έχω πάντα μαζί μου τα δεδομένα που θέλω, ή για να αποθηκεύω πράγματα που κατεβάζω από το δίκτυο, στη δουλειά. Νομίζω ότι άρχισα να αποκτώ μια εξάρτηση από αυτά.

Το πρώτο έχει επένδυση αλουμινίου, είναι εξαιρετικά κομψό, 2 MB. Μου το έκανε δώρο ο άντρας μου, και μου έσωσε τη ζωή. Ως τότε πηγαινό-φερνα αρχεία στην κάρτα της φωτογραφικής μηχανής.

Το δεύτερο είναι 4 MB, λίγο "χοντροκομμένο" και πλαστικάντζα. Αλλά δεν χάνεις ποτέ το καπάκι γιατί έχει ένα σύστημα που το κρατάει δεμένο.

Το τρίτο είναι 2MB, ασημί-μεταλλικό με εξωτερικό χυτό σχέδιο, σαν κόσμημα. Έχει αλυσίδα για να φορεθεί στο λαιμό. Το βασικότερο είναι πως έχει ειδικό software που κλειδώνει. Έτσι αν το χάσω, κανείς δε θα μπορεί να διαβάσει τι έχει πάνω.

Είμαι πολύ καταναλωτικό ζώο;

Καλοκαίρι

Έχω αρχίσει να σκέφτομαι πού θα πάμε διακοπές φέτος.
Είναι φτηνότερο ένα πακέτο για το εξωτερικό, παρά οποιοδήποτε νησί.

Αν έχουν απορίες οι Έλληνες επιχειρηματίες, ας κάνουν μόνοι τους τη σύγκριση τιμών.

Καραμπόλα

Δεν ξέρω μέχρι τι ώρα ίσχυε η απαγόρευση κυκλοφορίας των φορτηγών, αλλά στις 19.00' σίγουρα δεν είχε αρθεί. Εκείνη την ώρα, εγώ και πολύς κόσμος που βρισκόταν μποτιλιαρισμένος, παρακολουθήσαμε μια καραμπόλα. Την προκάλεσε διπλό βυτιοφόρο, μάλλον γεμάτο (για να μη μπορεί να φρενάρει), μεταξύ Πλαταμώνα και Ραψάνης.

Ευτυχώς, δεν πρέπει να τραυματίστηκε κανείς σοβαρά. Φοβάμαι όμως για την υγεία του οδηγού που δέχτηκε το πρώτο χτύπημα. Δεν μπορεί να είναι μικρό το πρόβλημα στον αυχένα μετά από πρόσκρουση με διπλό βυτιοφόρο.

Απορώ τι έκαναν οι τροχονόμοι. Υποτείθεται ότι παρακολουθούν τις εθνικές οδούς και φροντίζουν να βγαίνουν τα φορτηγά που δεν συμμορφώνονται.

Εν τω μεταξύ, το τεράστιο μποτιλιάρισμα προκλήθηκε από τα καινούρια διόδια. Παλιά, πριν ο Σουφλιάς τα παραχωρήσει σε ιδιώτες, οι οδηγοί με κατεύθυνση από Πλαταμώνα προς Λάρισα, δεν πλήρωναν. Τώρα όμως πληρώνεις σε κάθε κατεύθυνση.

Και χάνεις τρεις ώρες από τη ζωή σου, κολλημένος στην κίνηση.

Τραγωδία

Η οικογένειά μου καταστρέφεται οικονομικά. Σε λίγο θα έρθουν οι τράπεζες να μας κατασχέσουν τα περιουσιακά μας στοιχεία.

Και για όλη αυτή την τραγωδία ευθύνομαι εγώ!

Μετανοιώνω αλλά δεν μπόρεσα να επιβληθώ στον εαυτό μου. Δεν κατάφερα να ελέγξω την ακατανίκητη έλξη μου προς την τσόχα.

Σήμερα έχασα 4.872 δολλάρια στο Solitaire. Με ξέσκισε ο υπολογιστής.

[Έχει πέσει πολλή δουλειά λέμε ...]

Σεισμός

Κουνιόμαστε!

Πρώην

Όταν σου στέλνουν emails οι φίλοι σου αποκαλώντας σε "πρώην Blogger" ...

* μάλλον έχει πιάσει αράχνες το Blog σου

* μάλλον είχαν καλομάθει (να διαβάζουν) και είχαν κόψει τα emails (ΣΠΟΝΤΑ 1)

* μάλλον είναι καιρός να ανοίξουν και οι ίδιοι Blog (ΣΠΟΝΤΑ 2).

Άντε, καλή Παγκόσμια μέρα Περιβάλλοντος.

Ολική Απόσυρση

Δεν ξέρω ποιος εγκέφαλος στη ΝΔ σκέφτηκε ότι πρέπει να αποσύρουν όλα τα τρόφιμα που περιέχουν ηλιέλαιο.

Άντε, να δεχτώ ότι το θεωρήσανε απολύτως απαραίτητο.

ΠΩΣ μπορούν να το διασφαλίσουν αυτό;

Μπορεί το Κράτος να πάει σε ΟΛΑ τα μαγαζιά για να κάνει έλεγχο αν το πουλάνε ή αν μαγειρεύουν ακόμα με ηλιέλαιο; Έχουν το μηχανισμό; Έχουν τη διαδικασία;

Και αν υποθέσουμε ότι 11 εκατομμύρια κάτοικοι της χώρας παθαίνουμε κρίση ευθιξίας και επιστρέφουμε όλα αυτά τα τρόφιμα ...

ΤΙ ΘΑ ΤΑ ΚΑΝΟΥΝ ;
ΠΩΣ ΘΑ ΤΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΟΥΝ ;
ΜΕ ΠΟΙΟ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΝ ;

Αν ψάξουμε στα μαγαζιά σε δύο εβδομάδες (θα είμαι επιοικής):

* δε θα πουλάνε κονσέρβες τόνου σε ηλιέλαιο;

* δε θα πουλάνε μαγιονέζα;

* δε θα πουλάνε πατατάκια;

* δε θα πουλάνε ηλιέλαιο (οποιασδήποτε προέλευσης);

* δε θα πουλάνε προτηγανισμένες πατάτες;

* δε θα πουλάνε μαργαρίνες;

Όχι βέβαια. Απλά το είπαν για να περάσει η μπόρα. Ελπίζουν ότι σε δύο εβδομάδες θα το έχουμε ξεχάσει. Ένα νέο σκάνδαλο θα μας απασχολεί τότε και θα καταναλώνουμε άφοβα ορυκτέλαιο.

Λαδιές

Αν κατάλαβα καλά αυτό που συνέβη με το μολυσμένο ηλιέλαιο, έχει ως εξής:

Έγινε εισαγωγή (από χονδρέμπορο?) μεγάλης ποσότητας από την Ουκρανία. Το παρέλαβαν στο τελωνείο του Βόλου, όπου το έλεγξε το Γενικό Χημείο του Κράτους και μετά έδωσε την άδεια για να κυκλοφορήσει στη χώρα.

Επίσης, παρακολουθώντας τα δελτία ειδήσεων, διαπιστώνω ότι έχει μπει στην αγορά μέσω πολλών και διαφορετικών συσκευασιών και εταιριών.

Για να καταλάβω:
1) ΟΛΕΣ οι εταιρίες αγοράζουν το ίδιο νοθευμένο (πιθανώς καρκινογόνο) λάδι
2) δεν το ελέγχουν καθόλου πριν το παραλάβουν
3) το συσκευάζουν σε διαφορετικά μπουκάλια και μετά
4) βγάζουν διαφημίσεις για να μας πείσουν πόσο καλύτερο είναι το ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ λάδι;

Μετά έχουν το θράσσος να βγάζουν διαφημίσεις που μας καλούν να μην αγοράζουμε no-name λάδι, επειδή μπορεί να είναι επικίνδυνο.

Είναι τυχεροί που δε βγάζουμε κι εμείς αντίστοιχες διαφημίσεις "Προσοχή, μην αγοράζετε επώνυμο λάδι. Μπορεί να είναι επικίνδυνο!"

Εμείς πάντως, τρώμε μια χαρά λάδι, no-name από το χωριό. Χωρίς ορυκτέλαιο και συντηρητικά.

Επιλεκτική Κριτική

Πριν από ένα μήνα, σκανδαλοθηρική φυλλάδα είχε αναφέρει ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα παίξει σε ελληνικό σήριαλ. Έγινε ένας μικρός πανικός. Άλλοι ήταν υπέρ, άλλοι κατά. Είχαν άποψη πριν καν συμβεί κάτι.

Τελικά, όπως πολλές πληροφορίες της ίδιας φυλλάδας, αποδείχθηκε ράδιο-αρβύλα. Αλλά ο θόρυβος και η φασαρία, είχε γίνει.

Χθες βράδυ, διαπίστωσα ότι η Λιάνα Κανέλλη έπαιζε στο τελευταίο επεισόδιο του "Παρά Πέντε" (Mega). Και καλά έκανε δλδ, δε με νοιάζει καθόλου.

Γιατί δεν ακούστηκε καμία κριτική όμως? Θετική, αρνητική, οποιαδήποτε. Γιατί δεν έγινε πρωτοσέλιδο στην ίδια φυλλάδα?

Άρα, το θέμα δεν ήταν αν θα παίξει κάποιος πολιτικός. Το θέμα ήταν να χτυπηθεί ο Τσίπρας.

Δυτική Αφθονία

Όλοι μάθαμε από τα ΜΜΕ ότι απεργούν τα φορτηγά Δημοσίας Χρήσεως. Ε και;

Κανείς δεν έδωσε σημασία. Δεν πέφτει το ηλεκτρικό, δε μας νοιάζει, σωστά;

Τα στοιχεία δείχνουν αυξημένη κατανάλωση μεταξύ Πέμπτης-Σαββάτου. Είναι οι μέρες που επιλέγουν για να ψωνίσουν οι περισσότερες Ελληνικές οικογένειες.

Μόνο που σήμερα, τα ράφια των σούπερ μάρκετς ήταν μισο-άδεια. Οι πελάτες κοιτάζονταν μεταξύ τους με απορία. Ρωτούσαν ο ένας τον άλλο τι συμβαίνει.

"Τι έγινε, γιατί είναι σαν βομβαρδισμένο;"

Οι καημένες οι πωλήτριες, δεν προλάβαιναν να επαναλαμβάνουν για την απεργία των φορτηγών. Ευγενικές, χαμογελαστές, μερικές φορές απολογητικές.

Είναι κάπως "σοκαριστικό" για την κακομαθημένη κοινωνία μας. Έχουμε καλομάθει στην αφθονία.

Μόνο οι κάτοικοι των μικρών νησιών ξέρουν τι θα πει διακοπή παροχής. Στοκάρουν βασικά αγαθά (αλεύρι, ρύζι, ζυμαρικά) επειδή βλέπουν καράβι 1-2 φορές το μήνα.

Άρχισαν να εμφανίζονται ουρές στα βενζινάδικα. Προκλήθηκε μποτιλιάρισμα σε αρκετά σημεία. Βρήκαν ευκαιρία κάποιοι να βγάλουν τα σπασμένα πουλώντας μόνο σούπερ αμόλυβδη.

Μόνο για ψωνάρες

Τι μπορείς να κάνεις αν είσαι εντελώς ψώνιο και θέλεις να αποκτήσεις τίτλο ευγενείας;

Πας εδώ και αγοράζεις ένα τετραγωνικό πόδι στη Σκωτία. Περίπου 0,09 τετραγωνικό μέτρο γης! Ως "γαιοκτήμονας", είσαι αυτομάτως και Λόρδος!

Όχι Lord όμως, Laird.

Βέβαια, αν προτιμάς, μπορείς να αγοράσεις από εδώ αντίστοιχη έκταση στη Σελήνη. Ευάερο και ευήλιο σε τιμή ευκαιρίας.

Να τα αγοράσουμε δίπλα δίπλα όμως, να είμαστε γείτονες!

Υ.Γ. Μόλις φαντάστηκα την "Ελληνική συνοικία" στη Σελήνη.

Με χρήμα

Οι γνωστοί - άγνωστοι Λάιονς*, βράβευσαν την εκπομπή "Με αγάπη" της Μαρής (ελέω Μπαμπινιώτη) Κυριακού.

Ποια είναι αυτή; Μα, η ξανθιά πιπίνα που παντρεύτηκε ο γέρος Κυριακού. Που τον πήρε από έρωτα, εννοείται! Χωρίς να παίζει ρόλο ότι είναι μεγαλο-εφοπλιστής και ιδιοκτήτης ΜΜΕ.

Αλλά η συγκεκριμένη ξανθιά, εκτός από τα φράγκα, ήθελε να κάνει καριέρα. Δεν της έφταναν οι τσάντες με τα ψώνια, τα κότερα και η πολυτελής ζωή. Είχε φιλοδοξίες!

Αρχικά, δοκίμασε την τύχη της ως ηθοποιός σε μια από τις παραγωγές του σταθμού. Δίπλα σε δύο επαγγελματίες ηθοποιούς, δεν κατάφερε καθόλου να λάμψει το αστεράκι της. Κανείς δεν της έδωσε σημασία.

Οπότε αποφάσισε ότι πρέπει να πάρει δραστικά μέτρα: έφτιαξε δική της εκπομπή. Να μην έχει καμία δίπλα που θα μπορεί να την επισκιάσει!

Για τι πράγμα θα μπορούσε να μιλήσει όμως; Τι ήξερε καλά να κάνει; ... Αν έπαιρνε συνεντεύξεις, θα φαινόταν η αμάθειά της. Αν έκανε αναλύσεις, θα φαινόταν η ρηχότητά της. Η μόνη λύση ήταν ο εύκολος μονόλογος, από το auto-cue.

Και έτσι προέκυψε το εμετικό "Με αγάπη", κατά τη διάρκεια του οποίου μια ατάλαντη ξανθιά που "πρόκοψε" επειδή έκατσε σε έναν πλούσιο γέρο, προσπαθεί να μας δείξει τον κόσμο όπως τον βλέπει η ίδια: ΡΟΖ.

Φαίνεται όμως ότι και πάλι, δεν πήγε καλά. Δεν έβλεπε καμία "διάκριση" να έρχεται. Κανείς δεν βλέπει την εκπομπή της (ευτυχώς, όλοι έχουμε τηλεκοντρόλ!) και κανείς δεν ασχολείται μαζί της.

Έτσι, άρχισε την κρεβατομουρμούρα. Ο πλούσιος γέρος της αγόρασε μια βράβευση, για να μην τον πρήζει.

Μήπως να επιστρέψει σπίτι της, να ασχοληθεί με τα ακριβά κοσμήματα και να αφήσει τις εκπομπές στους επαγγελματίες;

[*Μια οργάνωση γλυκανάλατων που νομίζουν ότι ο ήλιος περιστρέφεται γύρω τους.]

Απολογισμός των γιορτών

Τελικά, είναι αδύνατο να κάνεις Πάσχα χωρίς

1) να μαλώσεις / θυμώσεις με κάποιον από την ευρύτερη οικογένειά σου, π.χ. μια μακρινή θεία που είχες χρόνια να δεις
[Οπότε υπόσχεσαι να κάνεις άλλα τόσα χρόνια για να την ξαναδείς!]

2) να φας ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ τεράστιες ποσότητες ενός λιπαρού κρέατος και γλυκών, αυτών δηλαδή που όλο το χρόνο σου εξηγούν ότι πρέπει να καταναλώνεις με μέτρο
[Αν δεν φας όμως, σε κυνηγάνε όλοι από πίσω με το πιάτο, προσβάλλονται και κάνουν μούτρα!]

3) να τηλεφωνήσεις σε κόσμο που αποφεύγεις επί μήνες επειδή "πρέπει" ή επειδή γιορτάζουν
[Αμάν, αυτός ο Αη Γιώργης!]

4) να χαλάσεις ένα σωρό λεφτά σε χαζομάρες που πραγματικά δεν θέλεις και δεν σου χρειάζονται, όπως πασχαλινά διακοσμητικά ή ρούχα
[Κι ας είναι ασφυκτικά γεμάτη η ντουλάπα!]

5) να σπάσουν τα νεύρα σου στην κίνηση επειδή άλλοι 57.849.030 είχαν την ίδια ιδέα με σένα

6) να δεις σε επανάληψη τον Ιησού από τη Ναζαρέτ, τον Σπάρτακο, τον Βαραββά, την Κλεοπάτρα και τον Αντώνιο
[δεν είπα ότι είναι όλα άσχημα!]

7) να σε πιάσει μια κατάθλιψη καθώς βάζεις το ξυπνητήρι νωρίς γιατί τελικά λήξανε οι διακοπές και έχεις δουλειά την επόμενη μέρα
[εκεί βλαστημάς λίγο τους δασκάλους και καθηγητές]

8) να ζυγιστείς και να διαπιστώσεις ότι πρέπει να αρχίσεις δίαιτα για να χάσεις όσα πήρες αυτές τις μέρες
[Επειδή οι ίδιοι που σε κυνηγούσαν να φας με το ζόρι, μετά θα σου πουν ότι πάχυνες και δεν μπορείς να τους βρίσεις κιόλας!]

Δεν γίνεται αλλιώς, δεν την αισθάνεσαι τη γιορτή!

Η διάχυτη λογοκρισία

Ομιλία του Πάσχου Μανδραβέλη στο «Ανοιχτό φόρουμ '08», Αθήνα 9.4.2008

Υπάρχει μια ενδιαφέρουσα όσο και τρομαχτική απάντηση στην έρευνα για τα ΜΜΕ που παρουσίασε το Ινστιτούτο Επικοινωνίας, σ’ αυτό το φόρουμ.

Το 93,8% των ερωτηθέντων πιστεύει ότι «τα ΜΜΕ θα έπρεπε να ελέγχονται και να λογοδοτούν όπως και οι άλλες επιχειρήσεις».

Σωστά, αλλά σε ποια θέματα; Δηλαδή, αν οι πολίτες ήξεραν ότι πολλά ΜΜΕ εισφοροδιαφεύγουν χωρίς καν να τηρούν τα προσχήματα το καταλαβαίνω. Αν ήξεραν ότι κάποιες επιχειρήσεις ΜΜΕ δεν πληρώνουν καν τηλέφωνο, θα έπρεπε να εξεγερθούν. Αν ήξεραν ότι ο κ. Αλογοσκούφης προβαίνει διαρκώς σε ρυθμίσεις για τα χρέη των ΜΜΕ στα ασφαλιστικά ταμεία, έπρεπε να είναι στους δρόμους. Αν γνώριζαν επίσης ότι υπάρχει τηλεοπτική επιχείρηση που τεκμηριωμένα κατηγορείται για έκδοση πλαστών τιμολογίων και η υπόθεση κουκουλώνεται βεβαίως στέκει η προτροπή των πολιτών ότι τα ΜΜΕ «πρέπει να ελέγχονται και να λογοδοτούν όπως οι άλλες επιχειρήσεις».

Το πρόβλημα όμως είναι ότι μάλλον δεν εννοούν αυτό. Μάλλον εννοούν ότι πρέπει να ελέγχονται και να λογοδοτούν ως προς το περιεχόμενο με τον ίδιο τρόπο που μια γαλακτοβιομηχανία ελέγχεται και λογοδοτεί για το αν τα γιαούρτια της είναι ξινισμένα.

Προσέξτε: Το 93,8% των πελτών των ΜΜΕ ζητούν από κάποιον τρίτο να κάνει αυτό που οι ίδιοι δεν κάνουν δια του οβολού τους ή του τηλεκοντρόλ τους. Είναι μια πτυχή του σοβιετικού τρόπου σκέψης που κυριαρχεί στη χώρα: κάποιος να μας προσέχει. Κατά προτίμηση αυτός να είναι «πατερούλης με παχύ μουστάκι»...

Δεν θα σταθώ στο παράλογο της πρότασης -που φοβάμαι ότι κάποιος θα σκεφτεί να το κάνει νόμο- απλώς θέλω να επισημάνω πόσο χαμηλά στην ιεραρχία των αξιών της χώρας είναι η ελευθερία του λόγου. Είναι βαθιά ριζωμένη στην ελληνική κουλτούρα, η ανάγκη της λογοκρισίας.

Πιο ανάγλυφα Ας προσέξουμε δύο παροιμίες: στην Ελλάδα λέμε «η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει». Η αντίστοιχη παροιμία στις ΗΠΑ είναι «sticks and stones can break my bones but words can not hurt me» («Τα ξύλα και οι πέτρες μπορούν να σπάσουν τα κόκαλά μου, αλλά οι λέξεις δεν μπορούν να με πειράξουν»). Να προσέξουμε την διαφορά: στην μία κουλτούρα «η γλώσσα κόκαλα τσακίζει» και στην άλλη «οι λέξεις δεν μπορούν να με πειράξουν».

Αυτή η διαφορά κουλτούρας φαίνεται πιο ανάγλυφα σε ένα μεταφραστικό λάθος που χρόνια τώρα διαιωνίζεται.

Χρόνια γράφω τώρα ότι ο πιο επικίνδυνος χαρακτηρισμός για την ελευθερία του λόγου στη χώρα μας είναι αυτός που άκριτα όλοι αναπαράγουμε: «Τέταρτη Εξουσία».

Μ’ αυτόν πιθανώς πολλοί δημοσιογράφοι να νιώθουν καλά: θεωρούν εαυτούς μετόχους στη διακυβέρνηση του τόπου, συνομιλητές των εκλεγμένων και δημοκρατικά νομιμοποιημένων λειτουργών (των τριών κατά τον Μοντεσκιέ συντεταγμένων εξουσιών), ή, τέλος πάντων, νιώθουμε σημαντικοί.

Μπορεί πάλι ο όρος «Τέταρτη Εξουσία» να είναι όμορφος. Μόνο που είναι τελείως λάθος. Και ιστορικά και πολιτικά.

Ο όρος προέρχεται από μια ομιλία του μεγάλου Ιρλανδού στοχαστή και πολιτικού Έντμουντ Μπερκ (18ος αιώνας) ο οποίος δεν μίλησε για «Τέταρτη Εξουσία», αλλά χαρακτήρισε όχι μόνο τους δημοσιογράφους, αλλά όλους τους εγγράμματους πολίτες «Τέταρτη Τάξη» («fourth estate») του Κοινοβουλίου μαζί με τις υπόλοιπες τρεις τάξεις της εποχής (ευγενείς, κλήρος και λαός).

«Η τυπωμένη γραφή είναι ισάξια της Δημοκρατίας», είπε– και υπήρξε ενθουσιώδης για τις δυνατότητες που έδινε η τυπογραφία: «Οποιοσδήποτε μπορεί να μιλήσει, μιλά τώρα σε ολόκληρο το έθνος... Δεν έχει σημασία σε ποια τάξη ανήκει, τι εισοδήματα ή τι τίτλους έχει: η προϋπόθεση είναι να έχει γλώσσα που οι άλλοι θα ακούν, και δεν χρειάζεται τίποτε άλλο».

Χαμένοι στη μετάφραση, (και υπό την επήρεια της μαρξιστικής σχολής της Φρανκφούρτης), οι Έλληνες έκαναν την «τάξη» «εξουσία», κι αυτό στη διάρκεια του χρόνου έχει σοβαρές επιπτώσεις. Κατ’ αρχήν όλοι συμφωνούμε τη στιγμή που υπάρχει σε κάποιο τόπο μια εξουσία (ή κάποια λειτουργία χαρακτηρίζεται ως «εξουσία») είναι καθήκον κάθε δημοκρατικού πολίτη να την περιορίζει. Και μάλιστα με τον ίδιο τρόπο που περιορίζει τις τρεις «θεσμισμένες εξουσίες».

Κι αυτό τελικά γίνεται. Είναι αστείο, αλλά αν κοιτάξουμε το ελληνικό σύνταγμα θα προσέξουμε ένα από τα μακροσκελέστερα άρθρα του είναι αυτό που αφορά την ελευθερία του Τύπου. Γιατί λοιπόν ο Έλληνας συνταγματικός νομοθέτης χρειάζεται 571 λέξεις για να κατοχυρώσει την ελευθερία του Τύπου ενώ το αμερικανικό Σύνταγμα μόνο 17;

Για ένα απλό λόγο: από το άρθρο 14 μόνο οι 12 λέξεις αφορούν την δημοσιογραφική ελευθερία («Ο Τύπος είναι ελεύθερος. Η λογοκρισία και κάθε άλλο προληπτικό μέτρο απαγορεύονται»). Οι υπόλοιπες 560 λέξεις είναι απαγορεύσεις! Η ελευθερία του Τύπου είναι θεσμικά ναρκοθετημένη. Από το Σύνταγμα μέχρι τους δεκάδες νόμους και διατάξεις που είναι διάσπαρτες στην ελληνική νομοθεσία και στόχο έχουν τον περιορισμό της σε εισαγωγικά «4ης εξουσίας».

Το ερώτημα λοιπόν είναι άλλο: Μήπως, τα ΜΜΕ είναι έτσι κι αλλιώς εξουσία, είτε μεταφράσαμε σωστά τον Έντμουντ Μπερκ είτε όχι;

Σύμφωνα με τον Τζον Λοκ η εξουσία ορίζεται ως «το δικαίωμα να θεσπίζει κάποιος νόμους έχοντας το δικαίωμα επιβολής της θανατικής ποινής και συνεπώς το δικαίωμα επιβολής μικρότερων ποινών για την ρύθμιση και την διατήρηση της ζωής, τη ελευθερίας της ιδιοκτησίας καθώς και το δικαίωμα να χρησιμοποιεί την δύναμη της κοινότητας για την εφαρμογή αυτών των νόμων».

Τα ΜΜΕ δεν έχουν τέτοια εξουσία. Δεν νομοθετούν, δεν δικάζουν, δεν εκτελούν ποινές. Μπορεί να επηρεάζουν προς την α’ ή τη β’ κατεύθυνση τη λήψη αποφάσεων, επ’ ουδενί όμως δεν επιβάλλουν, διότι δεν μπορούν να ασκήσουν φυσική βία. Οι τρεις συντεταγμένες εξουσίες (έχοντας το μονοπώλιο της βίας) μπορούν. Χρειάζεται ο νόμος (από το την κοινοβουλευτική εξουσία), η απόφαση (από την δικαστική) και η σύλληψη (από την εκτελεστική) για να πάει κάποιος φυλακή, ή παλιότερα να θανατωθεί.

Το θέμα όμως είναι απλό: τα ΜΜΕ δεν ασκούν εξουσία. Δεν ρυθμίζουν για την πορεία μιας κοινωνίας ή ενός ατόμου. Και δεν είναι μονολιθικά. Ακόμη κι αν ένας παράγων των ΜΜΕ θέλει το α’, υπάρχουν άλλοι πέντε που θέλουν το β’ κι άλλοι τόσοι που επιθυμούν το γ’. Η ισχύς τους είναι εικονική: χρειάζονται κάποιοι άλλοι να εφαρμόσουν αυτά που τα ΜΜΕ προτείνουν (και όχι υπαγορεύουν). Πατώντας όμως στην υποτιθέμενη «εξουσία» των ΜΜΕ πολλοί, που έχουν λόγους να αποφύγουν την έκθεση των πεπραγμένων τους (κι αυτοί είναι συνήθως οι κατέχοντες την πραγματική εξουσία), περιορίζουν τον Τύπο στο όνομα κάποιας δημοκρατικής τάξης. Κι αυτό είναι σε βάρος αυτής της δημοκρατικής τάξης.

«Δεν υπάρχει όμως, επιρροή;» μπορεί να αναρωτηθεί κάποιος. Φυσικά υπάρχει, αλλά το μέγεθός της δεν θα το μάθουμε ποτέ. Η επιρροή δεν είναι ακριβής επιστήμη. H εφημερίδα στην οποία γράφω μπορεί να επηρεάσει κάποιους κι άλλους να τους αφήσει αδιάφορους. Μπορεί κάποιον να τον επηρεάσει πάρα πολύ και κάποιον άλλο λίγο. Ο βαθμός επιρροής λοιπόν, δεν εξαρτάται κυρίως από αυτόν που εκφέρει τον λόγο, αλλά από εκείνο που τον δέχεται. Η επιρροή λοιπόν των ΜΜΕ, που καταχρηστικά βαφτίζεται «εξουσία», είναι τόση όση είχαν και οι χήνες στο καπιτώλιο της Αρχαίας Ρώμης. Όταν ακούγονται σώζουν (ή και καταστρέφουν) αυτοκρατορίες. Αλλά αυτό έχει να κάνει με εκείνον που ακούει, όχι με τα συμπαθή πτηνά που κρώζουν.

Το πρόβλημα όμως της ανελευθερίας του λόγου που υπάρχει στη χώρα δεν είναι θεωρητικό. Είναι πολύ πρακτικό. Όπως η υπερρύθμιση της αγοράς μειώνει την αποτελεσματικότητα της οικονομίας και διογκώνει την διαφθορά, έτσι και η υπερρύθμιση της ελευθερίας του λόγου έχει τα αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Φιμώνει τον χρήσιμο πολιτικό λόγο και διογκώνει την χυδαιότητα.

Σε ότι αφορά το πρώτο σκέλος υπάρχει το παράδειγμα του Μακεδονικού: το 1992 κάποιοι νεαροί καταδικάστηκαν σε φυλάκιση διότι «προπαγάνδιζαν» με φυλλάδια την προδοτική άποψη, αυτή που σήμερα ακούγεται ως η μόνη λογική λύση, αυτή που σήμερα είναι η εθνική γραμμή της σύνθετης ονομασίας.

Σε ότι αφορά το δεύτερο σκέλος υπάρχει ένα καθημερινό παράδειγμα: απλώς ανοίξτε την τηλεόραση.

Το πρόβλημα στην λειτουργία των ΜΜΕ σήμερα δεν είναι η ελευθερία τους, αλλά η θεσμισμένη λογοκρισία. Αυτή επιτρέπει την αναπαραγωγή της κατεστημένης ασυδοσίας, αλλά πνίγει και τις νέες ιδέες και αντιλήψεις που αναγκαστικά όλες ξεκινούν ως περιθωριακές και πολλές φορές αιρετικές. Υπάρχει πρόβλημα διάχυτης λογοκρισίας στον τόπο το οποίο πρέπει να δούμε σοβαρά. Ναι, πρέπει να υπάρχει κοινωνικός και κρατικός έλεγχος στις επιχειρήσεις των ΜΜΕ (να τηρούν, βρε αδελφέ την κείμενη νομοθεσία), αλλά χρειάζεται λιγότερος έλεγχος στο περιεχόμενο. Στο κάτω-κάτω της γραφής τι χειρότερο μπορούμε να δούμε στην μικρή μας οθόνη;

Περί ανταγωνισμού

Ένα καινούριο σκάνδαλο αποκαλύφθηκε στην Αγγλία: η εκεί «Επιτροπή Ανταγωνισμού» (OFT) διαπίστωσε ότι οι εργολάβοι που αναλάμβαναν δημόσια έργα (τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει?) είχαν μεταξύ τους συνενόηση για να χτυπάνε τα έργα στους πλειστηριασμούς (τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει?).

Αποτέλεσμα; Πληρώνουν οι χαζοί (a.k.a. φορολογούμενοι) αυξημένα ποσά για τα έργα που υπολογίζονται γενικώς στο +10% (4 δις στερλίνες!!) αλλά σε κάποιες περιπτώσεις εκτιμήθηκαν ως και +25%.

Έγιναν αιφνιδιαστικές έφοδοι σε 57 εταιρίες για τη συλλογή στοιχείων. Παραπέμπονται 112 εταιρίες (αυτές μόνο πιάστηκαν για την ώρα) εκ των οποίων 37 ομολόγησαν για να τύχουν καλύτερης μεταχείρισης. Το μέγιστο πρόστιμο είναι 10% του *παγκόσμιου* τζίρου της εταιρίας (κάποιες κάνουν έργα και στο εξωτερικό να υποθέσω;).

Είναι πολλά τα λεφτά Άρη! (c) Σπύρος Καλογήρου

Οι δικοί μας εργολάβοι βέβαια, αποκλείεται να κάνουν τέτοια πράγματα, διότι όλοι ξέρουμε ότι είμαστε υπεράνω και δεν τείθεται ΚΑΝ θέμα διαπλοκής και παράνομων πρακτικών.

Σημειωτέον ότι οι νόμοι περί ανταγωνισμού δεν είναι εθνικό δίκαιο της Αγγλίας. Κοινοτικός κανονισμός είναι, ο οποίος ισχύει παντού. Σε κάποιες χώρες είναι αυστηρότερες οι κυρώσεις (π.χ. αστικό + ποινικό μέρος).

Παραθέτω σχετικούς συνδέσμους από τους Times & την Independent.

Local authorities have been colluding with builders in the “bid rigging” of construction projects to make it appear as if proper competition has taken place, it was claimed yesterday.
...
In one case revealed by the OFT, the price of building work at a college leapt by 25 per cent after four bidders agreed artificially high bids.
...
Unions blamed the use of the Private Finance Initiative in public procurement and the outsourcing of work previously done by public sector workers.
...

...

After one of the watchdog's largest-ever investigations, the OFT formally charged 112 construction companies of allegedly colluding to put up the prices to build schools, hospitals and other buildings.
...
The OFT believes there are "thousands" of cases of fraud, but for the purposes of the investigation is focusing on 240 instances. At least 37 of the 112 companies named have applied for leniency in exchange for their cooperation. The OFT could fine guilty companies by up to 10 per cent of their global turnover.
...
The OFT raided the offices of 57 businesses in the course of the investigation, which began in 2004 after a single complaint ...
...
In many cases, the customers fleeced by the alleged bid-rigging were local councils and other public sector bodies, with losses to the taxpayer estimated at as much as £300m.

Η πικρή αλήθεια

Το παρακάτω μου το έστειλε ο JV με email.

[Καιρός να ανοίξεις ένα blog, δε νομίζεις;]



Lawyers should never ask a Mississippi grandma a question if they aren't prepared for the answer.

In a trial, a Southern small-town prosecuting attorney called his first witness, a grandmotherly, elderly woman to the stand.

He approached her and asked, 'Mrs. Jones, do you know me?'

She responded, 'Why, yes, I do know you, Mr. Williams. I've known you since you were a boy, and frankly, you've been a big disappointment to me. You lie, you cheat on your wife, and you manipulate people and talk about them behind their backs. You think you're a big shot when you haven't the brains to realize you'll never amount to anything more than a two-bit paper pusher. Yes, I know you.'

The lawyer was stunned. Not knowing what else to do, he pointed across the room and asked, 'Mrs. Jones, do you know the defense attorney?'

She again replied, 'Why yes, I do. I've known Mr. Bradley since he was a
youngster, too. He's lazy, bigoted, and he has a drinking problem. He can't build a normal relationship with anyone, and his law practice is one of the worst in the entire state. Not to mention he cheated on his wife with three different women. One of them was your wife. Yes, I know him.'


The judge asked both counselors to approach the bench and, in a very quiet voice, said,
'If either of you idiots asks her if she knows me, I'll send you both to the electric chair.'


Έτσι είναι ... μερικές αλήθειες είναι πολύ πικρές!

Άνοιξη

Κυκλοφορώ ξεκάλτσωτη. :)
Αφήνω ανοιχτές τις μπαλκονόπορτες.
Σκέφτομαι να αλλάξω τα μαλλιά μου.
Φόρεσα κάτι ροζ (!!!) στο λαιμό.

Μπήκε η άνοιξη.

Τσίου!

Φου φου!

Ετούτο το blog έκλεισε τον 1ο του χρόνο!

:)

Άντε τώρα, να δούμε αν θα κλείσει 2ο.

Αποδείξεις

Εδώ και μερικές μέρες σπάω το κεφάλι μου και προσπαθώ να καταλάβω πώς ακριβώς με εξυπηρετεί ως πελάτη το να αλλάξει την ταμειακή του μηχανή ο κρεοπώλης μου.

Διότι σύμφωνα με τη νέα οδηγία του Υπουργού (Ανάπτυξης;), είναι υποχρεωμένοι να εκδίδουν αποδείξεις όπου αναγράφεται η προέλευση του κρέατος και άλλα στοιχεία.

Ε, και; Αν θέλει να με ξεγελάσει ότι το αρνάκι είναι Ελλάδας αντί για Ρουμανίας, δε θα μπορέσει να το κάνει πατώντας άλλο κουμπί;

Μήπως, αυτές οι νέες ζυγιστικές μηχανές εισάγονται από έναν μόνο τύπο και είναι "γνωστός" του Υπουργού;

F1

Για να μην ξεχνιόμαστε, έχει αρχίσει ο αγώνας!

Στοιχεία εδώ.
Εξαιρετική σελίδα, πολύ εύχρηστη, πολύ ενημερωμένη. Τα συγχαρητήριά μου στον σχεδιαστή!

Κιμάς

Για ποιο λόγο σκίζονται οι Σκοπιανοί να μπουν στο ΝΑΤΟ;

Οι ΗΠΑ ξέρουμε γιατί τους θέλουν: για να στείλουν φτηνό κιμά στο Αφγανιστάν. Να στείλουν στρατό που προορίζεται για θυσία, στους αμερικανο-εκπαιδευμένους και εξοπλισμένους Ταλιμπάν.

Ο γειτονικός λαός γιατί δεν το κατανοεί αυτό;

Το ΝΑΤΟ δεν είναι ΕΕ να σου δίνει κοινοτικά πλαίσια στήριξης και να σου ορίζει εκσυγχρονισμό στη νομοθεσία.

Το είπε και ο Πούτιν στη συνέντευξη που έδωσε: η είσοδος στο ΝΑΤΟ δεν συνεπάγεται κάποια αυτόματη διαδικασία εκδημοκρατισμού.

Το μόνο που θα συμβεί αν μπουν στο ΝΑΤΟ, είναι μια αναμόρφωση των στρατιωτικών βάσεων: από Αμερικανικές, θα γίνουν ΝΑΤΟϊκές, διαχέοντας το κόστος στους "συμμάχους".

Και μετά οι Σκοπιανοί θα πιέζονται για αποστολή στρατευμάτων σε "προληπτικούς πολέμους" όπου θα δρουν ως εμπροσθοφυλακή για τα ακριβά αμερικάνικα στρατά.

Ο Σκοπιανός κιμάς είναι φτηνός. Δε ζητάει και ιατρική περίθαλψη για σύνδρομο του Κόλπου μετά.

Πρωταπριλιάτικο;

Διάβασα στις εφημερίδες ότι ο Σανιδάς παρήγγειλε απολογία του εκλεγμένου εκπροσώπου των εισαγγελέων. Του συνδικαλιστή κ. Μπάγια.

Επειδή το διάβασα την Πρωταπριλιά, θεώρησα ότι οι εφημερίδες μας δουλεύανε ψιλό γαζί.

Δυστυχώς, φαίνεται ότι η κατάσταση στην Ελλάδα του κ. Σανιδά, είναι τραγική.

Οι συνδικαλιστές κάθε είδους είναι αυτόματα εχθροί του κράτους, της τάξης, της "νέας διακυβέρνησης".

Δεν δικαιούνται να ασκούν κριτική. Δεν δικαιούνται να εκφέρουν άποψη. Δεν δικαιούνται να χαλάνε το όμορφο προσωπείο μας.

Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε για να διορθωθούν τα κακώς κείμενα, είναι να χώσουμε το κεφάλι μας στην άμμο και να περιμένουμε να περάσει η μπόρα. Σωστά, κ. Σανιδά;

Άντε, παραγγείλτε και για μας μια απολογία τώρα! Ποιος θα νοιαστεί;

Πρωταπριλιά

Μειώνεται ο ΦΠΑ στα τρόφιμα, στα φάρμακα και στα βιβλία (3%), το αφορολόγητο πάει στις 18.000 για οικογένεια με παιδιά, τα κέρδη των τραπεζών και των χρηματιστών φορολογούνται με 35%, τα έξοδα για την Παιδεία ανεβαίνουν στο 5% του ΑΕΠ, διπλασιάζονται οι γιατροί στα Δημόσια Νοσοκομεία για να βγαίνει το πρόγραμμα εφημεριών, το ραντεβού στο ΙΚΑ έχει μέγιστο χρόνο αναμονής 1 εβδομάδα.

α) Πρωταπριλιά
β) Προεκλογικά

Διαλέγετε και παίρνετε!

DNA-φακέλωμα

Δύο βρετανοί προσέφυγαν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων απαιτώντας να διαγραφεί το γενετικό δείγμα τους (DNA) από την βάση δεδομένων της Βρετανικής Αστυνομίας.

Πρόκειται για μια βάση δεδομένων που περιέχει το DNA του 5,2% του πληθυσμού!!! Εκατομμύρια Βρετανοί που για κάποιο λόγο ήρθαν σε επαφή με την αστυνομία, μπήκαν αυτόματα στη λίστα.

Τουλάχιστον 500.000 από αυτούς, έχουν αθωωθεί αλλά το DNA τους παραμένει στη βάση δεδομένων. ΓΙΑΤΙ; Με ποια λογική;

Αλλά ακόμα και αν κάποιος κριθεί ένοχος για κάτι (ας πούμε συκοφαντική δυσφήμιση που είναι και του συρμού), τι σκοπό εξυπηρετεί η ύπαρξη του γενετικού του κώδικα στα αρχεία της αστυνομίας;

[Έχω κάτι κλήσεις για παράνομη στάθμευση, να ανησυχήσω;]

Σε μια χώρα που έχουν χάσει κάτι δισκέτες με τα προσωπικά δεδομένα ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ πολιτών, που τους έχουν αφήσει έκθετους σε κάθε λογής απατεώνες, είναι φυσιολογικό να ανησυχούν για το αρχείο DNA.

Ποιος ξέρει σε ποια χέρια θα πέσει, τι χρήση θα γίνει (πέραν της νόμιμης) και πότε θα αποφασίσει το Κράτος ότι μπορεί να κάνει και άλλα πράγματα (κλωνοποίηση, πειράματα, κλπ).

[Ας μην εσχατολογώ, μου το έχει απαγορεύσει ο γιατρός μου. :) ]

Στο ρεπορτάζ αναφέρεται το πραγματικό παράδειγμα ηλεκτρονικού αρχείου (δισκέτα?). Το έστειλαν οι Ολλανδικές Αρχές, περιείχε στοιχεία DNA και έμεινε εκτεθειμένο σε κάποιο γραφείο για περισσότερο από 12 μήνες πριν εντοπιστεί!

Ο ένας από τους δύο ενάγοντες ήταν 11 ετών (!!!) όταν κατηγορήθηκε για απόπειρα ληστείας. Αθωώθηκε και σήμερα, στα 19 του, δεν μπορεί να διαγράψει τα στοιχεία που έχει κρατήσει η αστυνομία.

[Αναρωτιέμαι, τι θα πει «απόπειρα ληστείας» από 11χρονο. Μια μαρτυρία του τύπου «Αυτό το σκατόπαιδο ήταν, είμαι σίγουρος παρόλο που εκείνη τη μέρα δεν είχα μαζί τα γυαλιά μου! Φορούσε πράσινα σταράκια σας λέω!» αρκεί;?]

Ο δεύτερος, κατηγορήθηκε από τη σύντροφό του για παρενόχληση. Βέβαια, αργότερα τα ξαναφτιάξανε και σήμερα ζουν μαζί. Οπότε ποτέ δεν δικάστηκε, πόσο μάλλον δεν καταδικάστηκε.

[Μετάφραση: ο άνθρωπος την ικέτευε να γυρίσει πίσω (?) και εκείνη τον έστειλε στην βάση δεδομένων της αστυνομίας, μαζί με τους δολοφόνους και τους βιαστές ...]

Τα σχετικά ρεπορτάζ τονίζουν ανησυχητικά συχνά (έως και ύποπτα, γιατί Έλληνες είμαστε και ζούμε στη χώρα του ΘΕΜΑ-τος και των νταβατζήδων) το πώς χάρη στη βάση δεδομένων γενετικού υλικού, η Βρετανική Αστυνομία κατάφερε να εντοπίσει δύο δολοφόνους.

O τρόπος γραφής είναι παραπλανητικός. Π.χ. αναφέρεται ότι για 45.000 εγκλήματα έγινε συγκριτική αναζήτηση στη βάση δεδομένων.

Δεν γράφει όμως πόσα από αυτά κατέληξαν σε αποτέλεσμα εξαιτίας αυτής της βάσης δεδομένων!! Να υποθέσω ότι το νούμερο ήταν τόσο απογοητευτικά μικρό που δεν τόλμησαν να το αναφέρουν; Ή μήπως ΚΑΝΕΝΑ έγκλημα δεν εξιχνιάστηκε από αυτή τη βάση;

Αποσπάσματα εδώ:

If the European Court of Human Rights [ECHR] agrees, it would set a precedent that could see British police forced to destroy more than half a million profiles from the database.
...
The landmark case comes amid calls for the database to be extended to cover everyone, ...
...
Det Supt Stuart Cundy, who led the investigation into Miss Bowman's murder, said last week that a universal DNA database would have let them identify her killer "in 24 hours".
In 2005/06, 45,000 crimes were matched against the database, including 422 murders and 645 rapes.
...


...
Lawyers for the men argue that there are concerns about the possible future uses of the samples.
...
Mr Mahy said: “The whole issue of the security of personal details kept by the authorities has been thrust into the spotlight by a number of things recently, including the recent debacle concerning the loss of copies of child benefit database and the revelation that DNA samples were sent by the Dutch authorities on a disk, which sat on someone’s desk for over a year before anyone even looked at it.”
…
— Since April 5, 2004, police have been able to take and retain a DNA sample from a person arrested for a recordable offence but not charged, regardless of the outcome
— The Home Office described the National DNA Database as a “key intelligence tool”. It provides the police with about 3,000 matches each month
— Non-intimate DNA samples include hair, swabs from the mouth, under a nail, saliva or a footprint
— Blood, semen, urine or pubic hair require consent or the authorisation of a police inspector
— Crimes solved by DNA include the 1988 murder of Lynette White, a prostitute, in Cardiff. Her killer was jailed for life in 2003
— The UK database is the world’s biggest, covering 5.2 per cent of people


...
There are 550,000 false, misspelt or incorrect names on the Government's vast DNA database, which contains more than 4million samples.
...
Most alarming is the revelation that many criminals are using other people's names if they are caught.
Home Office Minister Meg Hillier gave the example of somebody who was arrested, and gave their sister's name.